Saturday, 1 August 2020

पुस्तक परिचय २५

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद
      
      प्रभावी व्यक्तिमत्व नावाचे जेमतेम ४५ पानांचे पुस्तक-पुस्तिका म्हटलं तर जास्त संयुक्तिक होईल-बऱ्याच दिवसांपासून कपाटात होतं. वाचायचं राहून गेलं होतं. 'विवेकानंद केंद्र प्रकाशनाचे' हे पुस्तक वाचायला घेतले आणि तासाभरात वाचून संपवलेसुद्धा. इतकी वर्षे आपण हे पुस्तक आणूनसुद्धा का वाचले नाही हा प्रश्न आम्हांलाच पडला! 
     मुख्य म्हणजे पुस्तकात व्यावसायिक दृष्टीकोणाचा विचार करीत, अमुक करा, तमुक करा असे कुठलेही सल्ले दिलेले नाहीत. तर स्वतःला जाणून घ्या, स्वतःमध्ये काय चांगले काय वाईट आहे हे जाणून घ्या. स्वतःतली शक्ती, दौर्बल्य जाणून घ्या, असा आरसा अप्रत्यक्षपणे दाखवण्याचा प्रयत्न डॉ.अशोक निरफराके आणि प्रा.वनिता पटवर्धन या लेखकद्वयीने केला आहे. अशोक निरफराके हे नाव वाचल्यावर पंचावन्न वर्षांपूर्वी हे नाव वर्तमानपत्रात पहिल्या पानावर, शालांत परिक्षेत पुण्याचा अशोक निरफराके राज्यात सर्वप्रथम ह्या बातमीचा मथळा चटकन डोळ्यांसमोर आला. ही अतिशयोक्ती नाही. खरोखरीच हे नाव तेव्हापासून आजतागायत आमच्या स्मरणात आहे.
     पुस्तक वाचल्यानंतर आपण काय वाचलं असा प्रश्न जेंव्हा स्वतःला विचारला, तेव्हा आमच्या शाळेचं ब्रीदवाक्य डोळ्यांसमोर आलं. उद्धरेदात्मनाssत्मानम्..
     भगवतगीतेतल्या आत्मसंयमयोग नावाच्या सहाव्या अध्यायातला हा पाचवा श्लोक.
उद्धरेदात्मनाssत्मानम् नात्मानमवसादयेत् । आत्मैव ह्यात्मनो बंधुरात्मैव रिपुरात्मन:॥
याचा थोडक्यात मतितार्थ : स्वतःच स्वतःचा उद्धार करावा. आपणच आपले बंधू असून आपणच आपले शत्रु असतो.
       थोडक्यात म्हणजे गुरुवर्य वामनराव पै यांच्या प्रसिद्ध तत्वानुसार, आपणच आपल्या जीवनाचे शिल्पकार असतो.
      या पुस्तकात व्यक्तिमत्वाचे स्वरूप, बाह्यांग, अंतरंग, केंद्र यातील अन्नमयकोश, प्राणमयकोश, मनोमयकोश, विज्ञानमयकोश, आनंदमयकोश या संज्ञा म्हणजे काय, तसेच मी कोण? हे थोडक्यात समजावून सांगितले आहे. पुस्तकातील कांही विशेष वाक्यांवर खुणा करुन ठेवल्या, मात्र या सर्वच इथे देणे शक्य नाही. पुस्तकाच्या परिशिष्टात अन्नमय, प्राणमय आदी कोषानुसार वाचकाला विचारलेले प्रश्न त्याला आपण नेमके कोठे आणि कसे आहोत याची माहिती देतील. कारण प्रश्नांची उत्तरे त्याने स्वतःची स्वतःलाच द्यायची आहेत.
     देखणे व्यक्तिमत्व ही विख्यात कवी *बा.भ.बोरकर यांची या पुस्तकात घेतलेली कविताच वाचकाला सारं कांही सांगून जाते.

' देखणे ते चेहरे जे प्रांजळाचे आरसे। गोरटे की सावळे या मोल नाही फारसे॥ तेच डोळे देखणे जे कोंडिती साऱ्या नभा। वोळीती दु:खे जनांच्या सांडिती नेत्रप्रभा॥ देखणे ते ओठ की जे ओविती मुक्ताफळे। आणि ज्यांच्या लाघवाने सत्य होते कोवळे॥ देखणे जे हात ज्यांना निर्मितीचे डोहळे। मंगलाने गंधलेले सुंदराचे सोहळे॥ देखणी ती पाउले जी  ध्यासपंथे चालती। वाळवंटातूनसुद्धा स्वस्तिपद्मे रेखिती॥ देखणे ते स्कंध ज्यां ये सूळ नेता स्वेच्छया। लाभला आदेश प्राणां निश्चये पाळावया देखणी ती जीवने जी तृप्तिची तीर्थोदके। चांदणे ज्यांतून वाहे शुभ्र पाऱ्यासारखे॥ देखणा देहान्त तो जो सागरी सूर्यास्तसा। अग्निचा पेरून जातो रात्रगर्भी वारसा॥ 

    या पुस्तकातील सारसर्वस्व, म्हणजे प्रभावी व्यक्तिमत्व कसं असावं हे या सुंदर कवितेतच सामावून भरलंय. 
     वाचकमित्रांनो, आपल्या व्यक्तिमत्वात अशी प्रगल्भता आणायला हवी हा विचार जरी मनात आला ना, तरी या लॉकडाऊनच्या काळातील सारी खिन्नता दूर जाईल आणि मन प्रसन्नतेने मार्ग शोधीत आनंदमार्गावर वाटचाल करु लागेल, असा विश्वास वाटतो.
     
बेलवलकर गृहनिर्माण
२१ एप्रिल २०२०

Friday, 31 July 2020

पुस्तक परिचय २४

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद

ती : काय रे काय केलंस नाश्त्याला ? 
तो : दोन मिनिटं! ब्रेडला अमूल लावून थोडी मिरपूड टाकून आत्ता आणतो बघ. चहा झालाय.
ती : अरे तेच तेच किती दिवस खायचं ? काहीतरी वेगळं कर की! 
तो : हं ss आत्ता काय करु वेगळं ? 
ती : पलिकडे ड्रॉवरमधे इडलीचं पीठ आहे. ते घे सहा वाट्या, कोथिंबीर मिरच्या जिरं एकत्र करून मिक्सरमधून काढ. ही चटणी इडलीच्या पिठात मिक्स कर. आणि इडली लाव नेहमीप्रमाणे.

तो :(स्वतःशीच) इच्यायला वैताग! ए कोरोन्या.. तुझ्या त आ..! असा का रे बाबा आमच्या जीवावर उठलास ? ...घरी बसवलं तर बसवलंच, बायकोला डोक्यावर! 

     तर .. सध्या स्वयंपाक घरांत काम करणाऱ्या पुरुषवर्गाचे फोटो व्हॉट्सऐपवर व्हायरल होताहेत! तेव्हा डोक्यात कल्पना आली, आज कुकिंगवर एखादं पुस्तक असेल तर शोधावं. 
     सौभाग्यवतीचं कपाट उघडताच, "काय शोधताय ?" हा खणखणीत आवाजातला प्रश्न कानांवर दाणकन आपटलाच! "अगं एखादं रेसिपीवरचं पुस्तक असेल तर बघावं म्हणून तुझं कपाट उघडलं."आमचं उत्तर. "थांबा, नका विस्कटवू कपाट!" म्हणत बाईसाहेबांनी एकापाठोपाठ दोन तीन पुस्तकं पुढ्यात टाकली!.
प्रिया नाईक लिखित, ब्रेक-फास्ट,
सौ.निर्मला रहाळकर लिखित, झटपट स्वयंपाक आणि 
उषा पुरोहित संकलीत, सुगरणीचा सल्ला!

"हं sss वाचा, काय दिवे लावणार हे वाचून?" असा रिमार्कवजा टोमणाही ऐकावा लागला. 
     या बाबतीत मात्र सध्याच्या पुरुषपिढीच्या तुलनेत आम्ही खूप लक्की आहोत. आम्हांला स्वयंपाक ओट्याजवळ फिरकूच  दिलं जात नाही. याचं कारण बाईसाहेबांनी सुनेला सांगतांना आम्ही चोरून ऐकलं होतं...
" अगं चहा करायला सांगितला तर ह्यांनी दुधावरची सगळी साय खाऊन टाकली, हे म्हणजे बोक्याला आपणहून दुधाचं कपाट उघडून दिल्यासारखं झालं! आणि पोहे करायला सांगितले, तर डब्यातले निम्मे दाणे यांच्या पोटात. महागात पडतं बाई. येत तर काही नाहीच ....!  "

काय म्हणालात? ' आम्हांला शिकवा की अशी लबाडी! ' 

नाही. असतो एखादा सिक्रेट फंडा, नावडती कामं झटकून टाकण्याचा! 

   जाऊ देत आम्हांला काय करायचंय! आपण पुस्तकात काय लिहिलंय ते पाहू या.
     ब्रेक-फास्ट मध्ये महाराष्ट्रीयन, गुजराथी, पंजाबी, दाक्षिणात्य, चायनीज या विविध भागातील नाश्त्यांबरोबरच ग्रामीण भागातील, शेंगोळ्या, शिळ्या भाकरीचा चिवडा, मसाला भाकरी अशा कांही पदार्थांच्या साहित्य कृतीचाही समावेश आहे.
      झटपट स्वयंपाक या पुस्तकात भाकरी, परोठे, थालीपीठे, भात-खिचडी-पुलाव, भाज्या-सार-सांबार, तोंडी लावण्याचे पदार्थ, गोड पदार्थ, वैशिष्ट्यपूर्ण पदार्थ यांचा समावेश आहे.
      सुगरणीचा सल्ला या पुस्तकात स्वयंपाकातील उपयुक्त १२०१ टीपा आहेत. जशा की, 'बासुंदी आटवून तयार झाल्यावर त्यात एक-दोन थेंबच लिंबू रस टाकाबासुंदी छान रवाळ होते.' 
'सुकी फळे, काजू इत्यादी पदार्थांत थोडे मीठ मिसळून ठेवल्यास त्यात कीड होत नाही व ते पदार्थ जास्त दिवस चांगले राहतात.' 
     
     या लॉकडाऊनच्या काळात कित्ती नवे नवे अनुभव गाठीशी आले असतील ना ? चला, थोडा स्वयंपाक करण्याचाही हा अनुभव त्यात भरीला ....! 
तुमच्या तळमळीला शुभेच्छा ..

बेलवलकर गृहनिर्माण
२० एप्रिल २०२०

Thursday, 30 July 2020

पुस्तक परिचय २३

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद

     ' एक तर कथा आणि पटकथा. मुळात आजही चांगली गोष्टच विकली जाते किंवा अपील होते....बहुसंख्य प्रेक्षकांना खिळवून ठेवणाऱ्या हास्य, शृंगार, वीर, करुण, रौद्र आदी नवरसांची किंवा यापैकी काहींची निश्चित व सकारात्मक निष्पत्ती ज्यातून होते ती चांगली गोष्ट होय ....' 
     ' दुसरी गोष्ट महत्वाची ती म्हणजे अर्थातच दिग्दर्शन.याचं कारण दिग्दर्शक हाच सिनेमाचा सर्वेसर्वा असतो...खरं तर फ़ार न बोलता केवळ दृश्यांच्या आणि चित्रचौकटींच्या माध्यमातूनच आपल्याला काय सांगायचंय ते सांगण्याचं हे माध्यम आहे. चित्रपटांच्या इतिहासात अशाच प्रतिभाशाली दिग्दर्शकांना वरचं स्थान मिळाल्याचं पाहायला मिळेल....' 
     ' तिसरी गोष्ट येते ती प्रत्यक्ष पडद्यावर व्यक्त होणाऱ्या गोष्टींची. यांत प्रामुख्यानं अभिनय आणि क्यामेरा यांचा समावेश होतो.... याशिवाय संगीत, संकलन हेही अत्यंत महत्वाचे ...' 

     वाचायला सुरुवात केल्यावर सुजाण वाचकांच्या लग्गेच लक्षात आलं असेल की, आजचा विषय चित्रपट हा असणार. आज रविवार आहे. गेले काही दिवस आपण वार तारीख हेही विसरून गेल्यासारखं झालंय. फार फार वर्षांपूर्वी पगारानंतरचा आमचा पहिला रविवार हा खास पिक्चरसाठी राखीव असायचा. 
      पिक्चरचं वेड तसं आम्हांला फार जुन्या काळापासूनचं! इतकं की, कधी आम्ही तीन देवियां पाहता पाहता स्वतःलाच देव आनंदच्या जागी बसून, त्या लाडिक पद्धतीत मान हलवत गोडसं हसू देत, 'ख्वाब हो तुम या कोई हकीकत, कौन हो तुम बतलावो ...' हे गाणं गात चमकोगिरी करतांना पाहात असू! असो ..स्वप्नंच ती! 
     वाचकमित्रांनो, गेले बावीस दिवस आम्ही रोज तुम्हांला एखाद्या चांगल्या वाचनयोग्य पुस्तकाचे नाव सुचवत आहोत. यांत युगंधर, राजा शिवछत्रपती, ययातिपासून कथा, रुबाया, शेरोशायरी, कालिदासकृत मेघदूतचा मराठी अनुवाद, खलील जिब्रानच्या कथा, शृंगारिक ललितलेख, नेपोलियनचं चरित्र, योगशास्त्र, गायत्रीविज्ञान, ज्ञानेश्वरीतलं पसायदान, शेती अशा विविध विषयांची पुस्तके होती. 
      आज पुस्तकांचं कपाट उघडल्यावर भल्यामोठया जाडजूड पुस्तकांत लपूनछपून बसलेलं आमच्या जिव्हाळ्याचा विषय असलेलं सिनेमावरील यक्षनगरी हे श्रीपाद ब्रह्मे लिखित पुस्तक दिसलं. खेचून काढलं. समजतात काय स्वतःला ही जाडजूड पुस्तकं? 
     एकतर ब्रह्मे यांची ओळख म्हणजे, आमच्या ईशाननगरीतले रहिवासी. त्यात 'लोकसत्ता,'  'सकाळ' पासून ते 'महाराष्ट्र टाइम्स' अशा मोठ्ठया वृतपत्रसमूहात त्यांची बहरत गेलेली पत्रकारिता. त्यात आमच्या ऐसी अक्षरेच्या दोन महत्वाच्या, 'वृत्तपत्रातलं साहित्य' आणि 'विनोद' अशा विशेषांकातले महत्वाचे लेखक. ' कॉफीशॉप,'  'फर्स्ट डे फर्स्ट शो' या आणि अशा पुस्तकांचे लेखक. आपल्या पत्रकारितेतल्या लहान वयांत 'चहाटळ' नावाच्या स्तंभात लेखन करणारे आणि आमच्या आवडीच्या विषयावर, म्हणजे नव्यानं सिनेमागृहात आलेल्या सिनेमाचं समीक्षण किंवा परिक्षण की काय ते लिहिणारे, ज्यावरून पिक्चर पाहायचा की नाही हे आम्ही ठरवणार! असे  अवघ्या चाळीशीतले पोक्त ब्रह्मे यांचं *यक्षनगरी* हे पुस्तक आज प्रिय वाचकांनी जरूर वाचावं यासाठी आमच्या मनानं मनापासून घेतलं.
    यक्षनगरी या पॉकेटसाईझ पुस्तकात दोन विभाग. पहिल्यात सिनेमाविषयीच्या विश्लेषणात्मक लेखांचा समावेश. ' सिनेमा कसा पाहावा ' येथपासून सिनेसृष्टीतले बदलते प्रवाह, माध्यमांतर, घडामोडी. ' लंचबॉक्स ' या हिंदी सिनेमाचं सुरेख रसग्रहण. तर, 'नक्षत्रे' या दुसऱ्या भागात अमिताभ बच्चन, अनिल  कपूर, निळू फुले, माधुरी दीक्षित यांचे विषयी, आणि मधुबाला, गुरुदत्त, मीनाकुमारी, संजीवकुमार, स्मिता पाटील या अल्पायुषी शापित गंधर्वांविषयी ब्रह्मे यांनी लिहिलंय.
     या पुस्तकात ब्रह्मे यांनी चित्रपट सृष्टीविषयीच्या माहितीचा घेतलेला धांडोळा छानसा घेतलाय. धांडोळाच म्हणतात ना ? कांही लेखकांनी हा धांडोळा शब्द वापरलेला आम्ही बऱ्याचवेळा पाहिलाय. इथे तो बरोबर की नाही हे जाणून न घेता आम्हीही दणकून टाकलाय.
     पुस्तक छोटंसं असलं तरी या आमच्याच काय तुम्हां सर्वच वाचकांच्याही आवडत्या 'सिनेमा'  विषयावर आहे. त्यामुळे सारखं सारखं न्यूज च्यानल पाहणं सोडून एखादा चांगला मराठी किंवा हिंदी चित्रपट आजच्या रविवारी तुम्ही नक्कीच पाहणार आहात ...थेटरात न्हाय .. घरात,  टीव्हीवर ! 
     आनंद द्विगुणित होणार तुमचा! नक्कीच, या लॉकडाऊनच्या काळात! 

बेलवलकर गृहनिर्माण
१९ एप्रिल २०२०

Wednesday, 29 July 2020

पुस्तक परिचय २२

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद

      कथावाचन हा आमचा आवडता विषय. त्यात ती कथा विनोदी असेल, गावाकडची असेल तर आम्ही डोळे टवकारुन बसतो. द.मा.मिरासदार, गंगाधर गाडगीळ, शंकर पाटील, वसंत सबनीस हे लेखक तसे आमच्यासाठी अत्यावडीचे! .. अति आवडीचे! 
     दमांची ' व्यंकूची शिकवणी ' जेव्हा पहिल्यांदा वाचली ना,' अय हव्वा, लय भारी ' असे शब्द आपोआप तोंडातून बाहेर पडले, अगदी कळीकाळाचं भान न राहता. मग काय, पारायणं सोडा वो, कैक वेळा वाचली. तेव्हापासूनच की काय तंबाखू खाणं आम्ही विसरूनच गेलो. म्हणजे त्या खऱ्याखुऱ्या तंबाखूत जी किक बसायची, ती तर या व्यंकूच्या शिकवणीपुढं कायच न्हाय! असंही आम्ही आमच्या कैक मित्रांना सांगितल्याचं आठवतंय. 
     गावरान बाज घिउनशान आलेल्या शंकर पाटलांनी तर आम्हांला त्यांच्या जणू  'शाळे'तनंच फिरवून आणलं. आम्ही जेव्हा शाळेत होतो ना, तेव्हा आमच्या वर्गातल्या सगळ्या व्रात्य मुलांच्या  खोड्यांची, मास्तरांबरोबर बोलताना वागताना त्यांनी केलेल्या इरसालपणाची आठवण तर झालीच, पण त्यातले  कांही व्रात्य मित्र अंगठे धरून उभे असल्याचेही दिसले. 
     ही सगळी विनोदी लेखक मंडळी मुळातच खूप व्रात्य, बेरकी असली पाहिजेत, असंच आम्हांला वाटतं. कारण, कथा सांगता सांगता ही मंडळी एखादा चित्रपट पाहावा अशी कथा समोर मांडतात ना की, सारं काही समोर घडतंय की काय असंच वाटावं! 
     या शंकर पाटलांच्या 'शाळेत' ल्या एका वर्गातले कांही डायलॉग्ज तुम्हांला ऐकवतोच, त्याशिवाय आम्हांला राहवणारच नाही.
     " बस, खाली बस! दुसरं कोण वाचतंया? तू वाच रं. तू वाच .."
      असं म्हणून एक गबाळं पोरगं त्यांनी उठवलं. ते पानं चाळाय लागलं तोच एक धाकटं पोरगं मोठ्यानं म्हणालं, 
     "मास्तssर, ह्यो गण्या बगा माझ्या चड्डीत हात घालतोयाss! "....
      "कुठं गेलतास इतका वेळ? "
      "म्हशीला घेऊन गेलतो."
      "आणि ही फुंकणी कशाला आणलीयास? "
       "आईनं लौकर वाडलं न्हाई म्हंताना तिची फुकणी घेऊन आलोया."
     मध्येच सगळी पोरं एकदम हसू लागली. मास्तर गण्याला मारायचे थांबून म्हणाले, "का रं, का हसता? "
      मग हळूच एक पोरगं म्हणालं, "मास्तर, गण्या चड्डीत मुतला बगा."......
        'धिंड' नावाची अशीच एका इरसाल दारुड्याची कथा, शंकर पाटील यांनी मोठया खुमासदार पद्धतीनं लिहिली आहे.
        शंकर पाटील हे  एकदम पारदर्शी लेखक. कथा, कादंबरी, वगनाट्ये, चित्रपट कथा, स्फुटलेखन असं खूप लिखाण त्यांनी करुन ठेवलंय. आत्ता शंकर पाटील यांचा वळीव हा कथासंग्रह पुन्हा एकदा वाचायला काढलाय.
     खरंच ना, या लॉकडाऊन  मध्ये कपाटात पुष्कळ पुस्तकं असल्यामुळं दिवस कसा झटकन निघून जातो ना, कळतच नाही.
     बाकी मित्रांनो तुम्ही काय म्हणताय? घरांत आहात ना? सोशल डिस्टंसिंग पाळताय ना? नाक तोंड झाकून घेताय ना? मग कसली काळजी! जातील पटकन निघून हेही लॉकडाऊनचे दिवस.
      खूप शुभेच्छा ..
  
बेलवलकर गृहनिर्माण
१८ एप्रिल २०२०

Tuesday, 28 July 2020

पुस्तक परिचय २१

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद
   
     ' तेवढ्यात गर्दीतून एक अगदी म्हाताऱ्या आजी धावत दादांकडे आल्या आणि काही कळायच्या आत त्या दादांच्या पाया पडू लागल्या. दादा संकोचून मागे सरले. तर त्या म्हणाल्या, "ज्ञानेश्वरा, तू खरंच माऊली आहेस.मला साक्षात माउलीचं दर्शन झालं. माऊली जशी गाथा सांगते, तशीच तू गाथा सांगितलीस.माझी पोरं-नातवंडं शेती करायची म्हणू लागल्यावर आम्हांला वाटलं, काय झालं या पोरांना ? शेतीमधी काय ठेवलं आहे ? पण तुझं बोलणं ऐकल्यावर पटलं मला."
     दादा म्हणजे श्री.ज्ञानेश्वर निवृत्ती बोडके, राहणार, बोडकेवाडी, तालुका मुळशी, जवळची खूण, पुणे परिसराला 'आय टी हब' म्हणून ओळख मिळवून देणारं 'हिंजवडी' येथील आय टी कंपन्यांच्या टोलेजंग इमारतींच्या गर्दीत अंग चोरून बसलेली वाडी, जि.पुणे.
     आपल्या अथक प्रयत्नानं  शेतीतही आपण 'नंदनवन' फुलवू शकतो, असा दीड लाखाहून अधिक शेतकऱ्यांच्या मनात आत्मविश्वास निर्माण करणारा,  अवघी एक दोन एकर शेती असलेला शेतकरी.
     ऐसी अक्षरेच्या एक हितचिंतक, वाचक, अध्यापनाचा प्रदीर्घ अनुभव असलेल्या आणि स्वतः एक सिद्धहस्त लेखिका असलेल्या, शिवशाहीर बाबासाहेबाना पुरंदरे यांच्या स्नुषा , डॉ.चित्रलेखा पुरंदरे यांचे नुकतेच प्रकाशित झालेले एका एकराची अभिनव ज्ञानेश्वरी.
      या पुस्तकाचा नायक म्हणजे हे ज्ञानेश्वर बोडके. 
     हे पुस्तक वाचल्यावर ओठांवर पहिली प्रतिक्रिया आली, ती म्हणजे, असाही एक मुळशी पँटर्न! असतोच.
     आपल्या देशाला कृषिप्रधान देश अशी ओळख आहे. पूर्वी  'उत्तम शेती, मध्यम व्यापार, कनिष्ठ नोकरी ' हाच विचार दृढ होता. काळाच्या प्रवाहात हे समीकरण बदलत गेलं आणि जे कनिष्ठ होतं ते 'उत्तम' झालं. म्हणजे उत्तम नोकरी, मध्यम व्यापार, कनिष्ठ शेती, असं झालं.
     घरची शेती. परंतु ... हा परंतु म्हणजे अत्यंत बेभरवशाचा शेतीउद्योग झाल्यामुळे पोटासाठी दुसऱ्याच्या शेतात मोलमजुरीसाठी जावं लागणं!  घरांत सात खाती तोंडं. आई वडील आणि चार बहिणींच्या मधला ज्ञानेश्वर. ज्ञानेश्वरला शिकण्याची ओढ. मिळेल त्या वेळेत पडेल ते काम करीत ज्ञानेश्वर शिकत राहिला तो जिद्दी आईच्या पाठिंब्यावर! दैनंदिन दहा किलोमीटरहून अधिक पायपीट करणारा ज्ञानेश्वर दहावीला ८३% गुण मिळवून उत्तीर्ण झाला. पुढे रोज वीस वीस किलोमीटरचा सायकलप्रवास करीत नोकरीत टायपिंगबरोबर पडेल ते काम करीत ज्ञानेश्वरने इंटेरियर डिझायनिंगचा अभ्यासक्रम पूर्ण केला. 
     लग्न झालं. ज्ञानेश्वरला मात्र आपलं गहाण पडलेलं शेत खुणावत होतं. त्याचा निर्णय झाला आणि आई वडलांचा विरोध पत्करून ज्ञानेश्वरने नोकरीला रामराम केला. साठलेल्या पैशांतून सावकाराकडे गहाण पडलेला एक एकराचा तुकडा त्यानं सोडवला.  
     वाचकमित्रांनो, सर्वच कांही सांगायचं तर तुम्ही हे पुस्तक वाचणार कधी ? मात्र या पुस्तकातल्या कांही ठळक घटनांची माहिती देणारं एखादं  वाक्य किंवा थोडाफार मजकूर तुमच्यासमोर ठेवतो. 
    एखादं ध्येय, त्याच्या पूर्तीसाठी शिक्षण, परिश्रम, कष्टाची लाज न ठेवता प्रत्यक्ष कामाचा अनुभव घेत प्रस्ताव तयार करणे. बँकेत पूर्ण तयारीनिशी सादर करुन दहा बारा लाखांचे कर्ज मिळवणं  आणि अवघ्या चौदा महिन्यांत पूर्ण कर्जफेड करीत, ' एका वर्षातच कर्ज फेडणारा पहिलाच शेतकरी ग्राहक,' अशी बँकेत ठळक नोंद करुन ठेवणारा प्रेरणादायी, प्रामाणिक, कष्टाळू शेतकरी म्हणजे ज्ञानेश्वर बोडके.
     त्यांच्या पुढील वाटचालीची यशोगाथा वाचतांना, मनात विचार आला की, देदीप्यमान कामगिरी करणाऱ्या, खेळाडू, कलाकार, किर्तीमान नेता यांच्या यशोगाथा सारेच वाचतात. अशा शेतकऱ्याची यशोगाथा हीदेखील प्रेरणादायीच असते आणि ती वाचायलाच हवी. लेखिकेने आपल्या मनोगतात म्हटलंच आहे, ' आपण शेतकरी असाल तर वाचलीच पाहिजे आणि शेतकरी नसाल तरीही वाचायलाच हवी, अशी ही कहाणी.' 
     
बेलवलकर गृहनिर्माण
१७ एप्रिल २०२०

Monday, 27 July 2020

पुस्तक परिचय २०

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद

     "हे मन चंचल आणि अनावर आहे, परंतु अभ्यास आणि वैराग्य यांच्या योगाने मनाचा निग्रह होऊ शकतो.ज्या माणसाला मनाचा संयम करता येत नाही, त्याला योग साध्य होणे कठीण; परंतु संयमी माणसाला खूप प्रयत्न केल्यास आणि योग्य उपायांनी आपल्या शक्तीला वळण लावल्यास योगावस्था प्राप्त होऊ शकते." भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनाच्या एका प्रश्नाला असे उत्तर दिले आहे.
     'योगावस्था प्राप्त होणे, योग, योगावस्था हे शब्द सर्वसामान्यांना जड वाटतात. हे आपल्याच्याने जमणार नाही, अशी ठाम समजूत काहींनी करुन घेतलेली असते. तर काहींना योगासने करण्याचा खूपच उत्साह असतो. 
      सध्या कांही वाहिन्यांवर माधवी निमकर, प्राजक्ता माळी या आघाडीच्या अभिनेत्री प्रात्यक्षिकांसह योगासनांची माहिती देत आहेत. बॉलिवूडमधल्या शिल्पा शेट्टी या अभिनेत्रीने पूर्वी योगासनांवरील ध्वनीचित्रफितीही प्रकाशित केल्या होत्या.
      पतंजलीचे भारतीय योगशास्त्र, योगासने यांचा पाश्चिमात्य देशांतही 'योगा'पद्धतीचा म्हणून जाणीवपूर्वक अभ्यास केला जात आहे. 
       योगाभ्यास किंवा योगासने प्रशिक्षित शिक्षकांकडून शिकून त्यांच्या देखरेखीखालीच करावीत.          
सध्याच्या लॉकडाऊनच्या काळातील मिळालेल्या मोकळ्या वेळात अनेकांनी योगाभ्यासाला आवर्जून सुरुवात केली आहे.
       बी.के.एस.अय्यंगार हे योगाभ्यासाचं तंत्रशुद्ध शास्त्रशुद्ध शिक्षण देणाऱ्या महान शिक्षकाचं नाव आपल्याला माहीत असेलच. स्वतः अय्यंगार आता नाहीत, पण त्यांची योगासनशिक्षण संस्था पुण्यात कार्यरत आहे. बेल्लूर कृष्णमचारी सुंदरराज अय्यंगार यांना भारतसरकारने पद्मभूषण आणि पद्मविभूषण या पुरस्कारांनी सन्मानित केलं आहे.
      ' लाईट ऑन योग ' असे एक पुस्तक अय्यंगार यांनी पन्नासपंचावन्न वर्षांपूर्वी लिहिले आहे. या मूळ इंग्रजी पुस्तकाचा, मराठी भाषिकांसाठी अत्यंत उपयुक्त असा मराठी अनुवाद, राम पटवर्धन यांनी केला आहे.  योगदीपिका या नावाचे हे योगासनांवरील मराठी पुस्तक ओरिएंट लॉंगमन या प्रकाशन संस्थेनं प्रकाशित केलं आहे. प्रख्यात संगीतज्ञ यहुदी मेनुहिन या पुस्तकाच्या प्रस्तावनेत म्हणतात, ' शरीर-मनाने शुद्ध, चित्त आणि इच्छा यांची एकाग्रता साधलेला, सहजतेने आणि निष्पाप मनाने, वेदीवर अर्पण करण्यासाठी दग्ध आहुती नव्हे, तर स्वतःच्या जास्तीत जास्त सामर्थ्यानुसार उंचावलेले स्वतःचे व्यक्तिमत्वच घेऊन आलेल्या अशा माणसाचे जणू नवसाचे समर्पण म्हणजे श्री.अय्यंगारप्रणीत योग '.
      या पुस्तकात प्राणायाम,  नाडीशोधन, भस्रिका, कपालभाती, उड्डियानबंध, यासह 
दोनशेहून अधिक योगासनांची तपशीलवार माहिती, स्वतः अय्यंगार यांची योगासनांच्या प्रात्यक्षिकांची छायाचित्रे, योगसंबंधित शब्दांचे विस्तृत अर्थ, अशी अतिशय उत्तम माहिती सोप्या पद्धतीत समजावून सांगितली आहे. विविध रोगांवरील उपयुक्त आसने आणि सूचना, इशारे यांचा या सुमारे ३५० पानी पुस्तकात समावेश केलेला आहे.
      सर्वच योगप्रेमी, नवशिके यांना हे पुस्तक अतिशय मार्गदर्शक असे आहे. या पुस्तकाचा लॉकडाऊननंतर जरूर शोध घ्या आणि अभ्यासा. 
     शरीर स्वस्थ आणि निरोगी तर जीवनात सुखाची रेलचेल.
       
बेलवलकर गृहनिर्माण
१६ एप्रिल २०२०

Sunday, 26 July 2020

पुस्तक परिचय १९

ऐसी अक्षरे : घेऊ वाचनातून आनंद

       ' शाळेत कुणीतरी सांगितलं होतं की, नाना पेठेत प्लेगचे उंदीर पडण्यास सुरुवात झाली आहे. वर्गातलं वातावरण ती बातमी ऐकून एकदम पालटलं होतं. नेहमीच्या शांत नि संथ जीवनात एक प्रकारचं चैतन्य निर्माण झालं. शाळेतून मी घरी आलो आणि पुस्तकं कोनाड्यात ठेवता ठेवताच एखादी आनंदाची बातमी सांगावी त्याप्रमाणे आईला ओरडून म्हटले, "प्लेगचे उंदीर पडायला लागले ग ss. आता बहुधा शाळेला सुट्टी मिळेल."....
       पुस्तक वाचता वाचताच डोळा लागला. डोळ्यांवर चष्मा आणि छातीवर पुस्तक तसंच असावं बहुधा. झोपेच्या अर्धवट ग्लानीत काहीतरी खस्सकन ओढल्याचं स्वप्नांत पाहिल्यासारखं वाटलंही असावं बहुधा! 
       सकाळी उठल्या उठल्याच शाब्दिक चकमकीला सुरुवात झाली. एकतर गेले तीन आठवडे कधी नव्हे तर आम्ही सारेच घरांत! 
     "उठा sss,  दहा वाजायला आलेत. टीव्ही लावा. काय वाढून ठेवलंय ते कळेल!" 
       ' ... सर्व देव नमस्कारम् केशवम् प्रतिगच्छति ' असे बारीक सारीक श्लोक लहानपणी अनेकवेळा कानांवर पडलेत. 'कुठल्याही देवतेला नमस्कार करा, तो केशवाला पोहोचतो.' हा त्याचा आम्हांला कळलेला अर्थ. आमच्या लग्नात गुरुजींनी म्हटलेल्या या श्लोकाचा आमच्या मंडळींनी बहुधा, 
' सर्वांवर काढायचा राग नवऱ्यावर काढला की तो राग इच्छिलेल्या त्या सर्वांना बरोब्बर  पोहोचतो!' असा काढला की काय कोण जाणे. 
       सकाळपासून सुरू झालेल्या  शाब्दिक चकमकी, लॉकडाऊन वाढल्यामुळे शाब्दिक लठ्ठालठ्ठीत रूपांतरीत झाल्या. आणि नेमकी अशावेळीच आम्ही कशी काय माती खाल्ली कोण जाणे! ...
       "... हं sss ..आलिया भोगासी असावे सादर " असं दुसरीकडे तोंड वळवून आम्ही म्हटलं. एखाद्या पट्टीच्या धनुर्धरासारखा आमच्या खात्यातला बाण, अंsss भात्यातला म्हटलं तर जास्त संयुक्तिक होईल, मंडळींवर सोडला. तो परतवताना असंख्य वाक्बाण आम्हांवर सोडत एवढं त्यांनी जर्जर करुन टाकलं की,  अखेर , "अहोss आम्ही या वाढवलेल्या लॉकडाऊनला उद्देशून बोललो." असा खुलासा करीत आम्हांला सपशेल माघार घ्यावी लागली. " मी काय आज ओळखते की काय तुम्हांला ...! " 
       नशीब रात्रीचं पुस्तक सापडलं आणि पानं उघडायला सुरुवात केली आणि सहज नजर पडली नेमक्या आवडीच्या मजकुरावर ...! 
       " ते काहीही असलं तरी कोवळ्या आणि मधुर स्त्रीसौंदर्याचं प्रतीक म्हणून मी हुजूरपागेला मानतो.लहानपणी तिथल्या अमूर्त सौंदर्यानं मला जे एकदा झपाटून टाकलं आहे, त्याचा अंमल उतरलेलाच नाही. माझ्या पूर्वीच्या पिढीतल्या लोकांना बालगंधर्व म्हातारे झाल्याची कल्पनादेखील दु:सह वाटे. हुजूरपागेबद्दलच्या माझ्या भावनाही तशाच आहेत. माझ्या मनातली ती हिरवळ आहे. सगळ्या शाळांमधल्या मुली आज जरी सारख्या असल्या तरी माझ्या मनातली हुजूरपागा वेगळीच आहे. एखादं सोनचाफ्याचं फूल बाटलीत घालून हवाबंद करावं त्याप्रमाणे माझ्या मनानं हुजूरपागा जपलेली आहे. तिला वार्धक्य येणार नाही. ती नेहमी हवीहवीशीच राहील." 
     हाच तो 'हुजूरपागेतल्या मुली' या खुसखुशीत लेखातला मजकूर. आणि वाचता वाचता चुकून तोंडातून सहजच, 
'सुख म्हणजे नक्की काय असतं? काय पुण्य असलं की ते घरबसल्या मिळतं' ... 
हे गाण्याचे शब्द बाहेर पडले अन् ..... 
"हां, हे घ्या गिळा!"
    मुकाटपणे पुढं आलेलं खाल्लं आणि दुसऱ्या लेखाकडे वळलो. अरे हां, सांगायचंच राह्यलं, हातात पुस्तक होतं, पुणेरी, लेखक श्री.ज.जोशी.
      पुढचा लेख वाचायला घेतला,  चार्मिंग स्त्री!...
      तुम्ही म्हणाल', ' फारच लंपट दिसताहेत हे!'  पण हा लेख वाचल्यावर तुम्हांला चार्मिंग स्त्री म्हणजे काय हे कळेल.
      मित्रांनो, श्री.ज.जोशी हे, 
'आनंदी गोपाळ ' या प्रसिद्ध कादंबरीचे लेखक. त्यांच्या अनेक कथा प्रसिद्ध आहेत. सुरुवातीच्या कांही काळात त्यांनी कांही वृत्तपत्रातून उत्तम ललित लिखाण केलं आहे. ऐसी अक्षरेच्या  वृत्तपत्र साहित्य विशेषांकात श्री.ज. जोशी यांच्या *पुणेरी* या ललित लेख संग्रहातील एक लेखही आम्ही घेतला होता.
     वाढवलेल्या लॉकडाऊनच्या काळात घरवालीनं काही चविष्ट खायला केलं असेल तर खाताखाता हेही खुसखुशीत साहित्य जरूर वाचा.
      आणि अगदी काssही काळजी करु नका, त्या दुष्ट कोरोनाची! कारण तुम्ही सारे घरांत आहात. उगाचच बाहेर पडण्याचं धारिष्ट्य तुम्ही करणार नाही. अर्रर्र, पुणेरी वाचायला सांगतोय आणि धारिष्ट्य हा शब्द आम्ही वापरतोय!! क्षमस्व. पुणेकर शिस्तप्रिय आहेत, हे काय आम्हांला माहीत नाही ? १ ते ४ च काय, पण सध्या पुणेकर दिवस रात्र घरातच पडून आहेत. चुकलं चुकलं घरात विश्रांती घेत आहेत. कोणी घरातून कामंही करतंय. तुमच्या सहनशीलतेला सलाम. कारण पुणेकरांनीच काय मुंबईकरांनीसुद्धा कोरोनाच्या परिस्थितीचं गांभीर्य नक्कीच ओळखलंय.
     शरीराची प्रतिकारशक्ती वाढवता वाढवता मनाची शक्ती सुद्धा अशी खुशखुशीत वाचनानं वाढवा. खूप शुभेच्छा ...

बेलवलकर गृहनिर्माण, पुणे
 १५ एप्रिल  २०२०